ییلدیز کنتر در زندگی‌نامه خود به قلم دکمن گورون اعتراف می‌کند: «تئاتر زندگی من است.» این داستان ستاره‌ای است که تمام زندگی خود را وقف گروه تئاتر، دانشجویان و صحنه نمایش کرد. مستند «عزیزم» با بازگویی جوایز دریافت شده و همچنین هزینه‌هایی که برای دنبال کردن این اشتیاق پرداخت شده است، گواهی بر تغییر چشم‌انداز فرهنگی کشور ترکیه است؛ چرا که داستان تئاتر کنتر و چگونگی بقای یک تئاتر خصوصی را روایت می‌کند. این مستند با مصاحبه‌هایی از اعضای خانواده، دانشجویان و همکاران بازیگر و همچنین تصاویر و فیلم‌های آرشیوی کمیاب، ادای احترامی است به «ستاره قطبی تئاتر ترکیه». نویسندگی این مستند بر عهده زینب میراچ بوده، موسیقی آن توسط مورات اوگین ساخته شده و دکمن گورون به عنوان مشاور در آن حضور داشته است.

پس از محکومیت مادری به جرم مواد مخدر، پسر کوچک او نیز همراه با وی به زندان فرستاده می‌شود. در آنجا، پسرک رابطه‌ای گرم و صمیمانه با یک زندانی سیاسی برقرار می‌کند.